مقام معظم رهبری: (آیه های ایثار و تلاش) کار خوبی است اگر بتوانید پر مغز تر از آب در بیاورید یقینا خوب تر خواهد شد.

خانم احلام غانم از برگزیدگان ششمین کنگره بین المللی شعر بانوان عاشورایی

  1. صفحه اصلی
  2. »
  3. کمیته فرهنگی و هنری
  4. »
  5. خانم احلام غانم از برگزیدگان ششمین کنگره بین المللی شعر بانوان عاشورایی
السلام علیکم ورحمه الله وبرکاته 
زینبٌ ..شَمْسُ الیقین 
وثــقـى  عُـــراکِ وأیُّ عَـیِْـنٍ أرصِــدُ    …    مــمَّـنْ بـمَـبْـسمِها الـسَّـنا یَـتَـوَرَّدُ
لِـسراجِ قَـلبی فـی عَـرَاکُمْ کـوکبٌ    …    سِــــرُّ  الـمَـجَـرَّهِ زیــنـبٌ وَمُـحـمَّـدُ
یــا حَـبَّـذا شـمـسُ الـیقینِ وَحَـبَّذا    …    ذاکَ الـضـریـحُ بِـــهِ وَذاکَ الــسُّـؤْدُدُُ
یـا  زهـرهً حُـمِلَ الـمقامُ لَـها عَـلى    …    رأسِ الـضُحى وَأَضـاءَ فـیما نَـشهدُ
وَکـــأنَّ قـامَـتَـها وَیـقـظهَ حَـدْسِـها    …    حِــــرْزٌ  عَــلَـیـهِ مَــشْـهـدٌ تـتـهـجَّدُ
حـنَّـتْ إلــى وُثْـقَـى عُـراکم جِـلَّقٌ    …    وغــــدتْ إلــــى مـعـنـاکمُ تـتـعـبَّدُ
یـــا مُـصْـحَفَ الـفـقراءِ لا تَـتَـمهَّلی    …    تـأتـی الــدَّرارِی، والـشَّـهیدُ زُمُــرُّدُ
یَــرنـو  إِلَـیـکِ مَــعَ الـصـباحِ وَعِـنـدَهُ    …    أَنَّ الـسَّـحـابَ یـتـیهُ فـیـما یـرشـدُ
إنَّــــا  نــــراکِ ومــــا نـــراکِ فـإنَّـمـا    …    أطــیــارنـا  لــلـحـقِّ فــیــک تــغــرِّدُ
ظَـهـرَ الـحـسینُ مـن الـبریَّهِ قـائماً    …    کـقـیامِ عـیـسى شـاهـداً یـتـوحَّدُ
مـــا عَـــنْ حَـقـیقَتِهِ لَـقـاضٍ کـوثـرٌ    …    إِذْ مـــا لِـنـبـعٍ فـــی سِــواهُ مَــوْرِدُ
فـــیــه  لِآلِ عــلــیِّ أَیَّــــهُ کَــعـبَـهٍ    …    کُـــلُّ الـنـجومِ لَـهـا عـیـونٌ سُـجَّـدُ
فَـلَـدَیـهِ آفـــاقُ الـقـوافی تُـجـتَلى    …    وَإِلَــیـهِ أَسْــفـارُ الـمـنـازِلِ تُـسـنَـدُ
لِـلَّـهِ دَرُّکِ مَــن یُـقـاسُمُکِ الـمـدى    …    وَلَــکِ  الـسَّماءُُ بِـفُلکِها قَـد تَـسْجُدُ
کـسَّـرتِ ألـمـاسَ الـملوکِ شـهادهً    …    وغــــدوتِ، والآلُ الـعـظـیمُ مُـهـنَّـدُ
و حُـسینُ خَطْوِکِ فی التُّرابِ مآذنٌ    …    لـلـحبِّ تـغدو فـی الـزمان وتَـسْرُدُ
(إیـــرانُ) راودَهـــا بـمـغزلهِ الـثـرى    …    وسـقـى ثُـریَّـاها الـنَّـدى الـمُتجدِّدُ
فـتـوضَّـأَ الـنّـحـلُ الأبـــیُّ بـعـطرِها    …    والـقدسُ فـی (شـیرازها)، تـتجدَّدُ
والــقـدسُ مِـعـراجُ الـسَّـلامِ وإنّـهـا    …    تــرنـو الــسَّـلامَ ومـثـلُهُا لا یُـرصَـدُ
بـیتٌ عـلى بـسماتِ زیـنبَ لم یزلْ    …    لـلْـسـالـکـینَ .. وجـــنَّــهً تـــتــزوّدُ
فـهـواؤها سـیـفُ الـغـمامِ ومـاؤهـا    …    ذاتُ  الـسَّـبـیلِ وتـربُـهـا بــهِ إثْـمَـدُ
غَــرِقَ الـترابُ بـدمِّه حـتى الـنُّهى    …    وتــولَّــهــتْ  أغــصــانُــه تــتـفـرقـدُ
هــیَ صَـرخـتانِ مــن الإمـامِ لأمَّـهٍ    …    أَوَ یَـجْـمَعُ الـثِّـقلینِ صَــوتٌ مُـفردُ ؟
یـا مـن بـشمس الأنـبیاء تـوعّدوا !    …    مــا هـکذا أوصـى الـنبیُّ مـحمّدُ !
الـقدسُ أرفـعُ مـنْهجاً مـنْ حِقْدِهِمْ    …    والـقدسُ أصـدقُ مِنْهُمْ لا یُحْسَدوا
حـمـلـت  بـیـارقُـهُا بــلاغـهَ حــیـدرٍ    …    فـیـکادُ  مــن جَـفْـنیهِ یـزهـرُ أحـمدُ
إن لــمْ یـکـنْ لـلهِ جـیشٌ مـا الـذی    …    یَـبقی الهَوَى .. ویموتُ لَحظهَ یُولدُ
أیـن الـذی یـشفی مـواجعَ مـحمَّدٍ    …    وعــلـى  الـجـهـالهِ غُـلَّـهٌ لا تَـبـرُدُ؟
هـشَّـتْ لـبـیتِ الـنـورِ فـیه شـواردٌ    …    فـالـلیلُ نــورٌ مــن شـمـوعِهِ یـولـدُ
ولـو  أنَّ عـینَ الـقلبِ راقـبتِ الـرَّضا    …    لــتــدبَّــرَتْ  فــالـفـجْـرُ آتٍ أغْـــیَــدُ
الـحُـبُّ ســرُّ اللهِ .. عـطـرُ شـهیدِهِ    …    طـیرٌ عـلى کَـتِفِ الحُسین ِ یُهَدْهِدُ
شـوهـتُمُ الـفـردوسَ حـیـن رکـبتُمُ    …    کُـفْراً إلـى (تـرک) الـضَّلالهِ تصعدوا
الـغـدرُ  فـی عـرفِ الـذئابِ شـریعهٌ    …    لـکـنَّـهمْ مـــن کــلّ ذئــبٍ أوغــدوا
فی مجلس العملاءِ یضحکُ (خائنٌٌ)    …    والـمـسجدُ الأقـصـى جـریحاً یـرقدُ
هی لعنهٌ ، (ماسونُ) سوَّغها لمنْ    …    ذبــحـوا  الــرّقـابَ وأمّـتـی تـتـشرَّدُ
لــکـنْ لــنـا نَـهْـدٌ نُـسـاجلُ طـیـفَهُ    …    فـــإذا أتـــى فـالـکـونُ فـیـه مُـؤَیَّـدُ
إن کـنـتَ تـقصدُ أن تـمزِّقَ شـملنا    …    فـبـعُرْوهِ الأخــلاقِ أهـلی یُـسْندوا
(صـهـیونُ) یـصـنعُ لـلـهزیمهِ مـرکباً    …    والــشـامُ  تــحـرقُ حـوضَـهُ وتُـبَـدّدُ
فـانْـفُذْ بـحقدِکَ، لـنْ تـلامسَ زیـنباً    …    أســدُ الـشـریعهِ والـشهادهِ یُـنجدُ
فـهنا الإمـامُ مـع الـخصیبِ مـبشِّراً    …    ویــسـوعُ  مــریـمَ بـالـفُـراتِ یُـعـمَّدُ
دیــنُ الـهـدایهِ أن نـکونَ کـما تـرى    …    تُــذیـبُ هـیـبتُهُ الـشـموعَ وتُـجْـمِدُ
یـا سـیّدَ الدارینِ یا حُلماً أتى حُلماً    …    لــمـن ْ رَکــبـوا الـنـجومَ لـیَـشْهَدوا
أمــنَ الـعـروبهِ نـحـرُ ألــفِ حـمامهٍ    …    وهــنـاک أولــى الـقـبلتینِ تُـهـوَّدٌ ؟
واللهِ لــو نـطـقَ الـشهیدُ صـنیعَهُمْ    …    لـبکى عـلى مـا نـحن فـیه مـحمّدُ
مَـــا  لِـلْـنـدى إلا الـحـقـیقهَ حـیـدرٌ    …    بَـعـدَ الـغَدیر فـکیفَ یـصْفو أحـمدُ ؟
یــا  صــوتَ زیـنبَ یـا ابْـتِهَالهَ مـریمٍ    …    یـــا  قـمـحَ فـاطـمهَ الــذی یَـتـمدَّدُ
سِـیَّـانَ مــا بـیـن الـمـعالی والـعُلا    …    مَـسْـرىً  وتـختصرُ الـدَّلالَهَ مـشهدُ
الـشَهدُ فـی شمعِ المَراقدِ مشْهدٌ    …    وَلِأهـلِـها فـیـها الـرَّحـیقُ الـسَّـرْمَدُ
لَــبَّـیْـکَ جِـئْـنَـا لِـلـشَّـهَادَهِ مـوکـبـاً    …    زُمَـــرًا  لِـخـامِـنْئی الْـخُـلُـودِ نُـــردّدُ
وَسـبـیـلُنَا  إِمَّـــا الـشَّـهَـادَهُ مَـنـزلاً    …    أَوْ أَنَّـــهُ الـنَّـصْـرُ الَّــذِی لَــهُ نَـجـهدُ

خورشید یقین 

شعر : أحلام غانم از سوریه

ترجمه : ایمان طرفه

(قصیده ای از أحلام غانم) 

١- شاخه های درهم تنیده ات را محکم تر کن.

چشم انتظار کدام چشمه باشم که بر لبش نور شکوفه کند؟

٢- در ساحت شما چراغ دلم را ستارگانی است که راز کهکشان اند؛ زینب و محمد (صلوات الله علیهم)

٣- چه نیکوست خورشید یقین، و چه نیکوست ضریحش. و چه نیکوست آن شرافت و برتری.

۴- تو گلی هستی که جایگاهش را روشنای روز بر سر حمل می کند و مایه ی روشنی دیدگان ماست.

۵- و گویا قامت بلند روز، تیزبینانه نگهبان آن جایگاه است تا بتواند شب زنده داری اش را به تماشا بنشیند.

۶- دمشق دلتنگ شاخه های محکم شماست، و می خواهد در راستای بندگی شما بندگی کند.

٧و٨-  ای قرآن تهیدستان! چشم به راه رسیدن گوهرها نباش، و حال آن که شهیدان چون زمردی گرانبها هر صبحگاه به تو چشم می دوزند. شهیدانی که در آسمان راه به جایی می برند که ابرها در آن گمگشتگانند.

٩- ما تو را می بینیم و نمی بینیم. چرا که پرندگان مان برای خداوند درباره ی تو آواز می خوانند.

١٠- حسین از میان مخلوقات ظهور کرد؛ همچون عیسی که گواه امتش بود و یکتاپرست.

١١- چشمه ی کوثر نمی توانست حقیقت را آشکار کند اگر برای کسی جز او می جوشید.

١٢- کعبه آن گاه که جایگاه آل الله باشد، تمام ستارگان چشمانی سجده گذارند بر او.

١٣- در حضور او کرانه های قافیه صیقل می خورند و روشن می شوند. پیمودن راه ها به سوی او مطمئن است.

١۴- هر که با تو شریک شود، بی نهایت را به غنیمت برده است، چرا که آسمان و آن چه در آن است بر تو سجده می کنند.

١۵- با شهادت الماس بُرنده ی  پادشاهان را خرد کردی. تو و خاندان والامقامت در برابر آنان تیزترین شمشیر شدید.

١۶- بر خاک راه می پیمایی و حسینت گلدسته هایی از عشق می شود که در طول تاریخ هواخواه دارد.

١٧- ایران گفت و گویی عاشقانه با خاک کرد، و آسمانش با باران تازه ای سیراب شد.

١٨- نخل های سربلند با عطر آن باران وضو گرفتند. و قدس در (مجله ی) شیرازش جان تازه یافت.

١٩- قدس معراج صلح است. و آن چنان که قدس به صلح چشم می دوزد، چشم انتظار چیز دیگری نیست.

٢٠- بر لبخند زینب، برای رهروان حق خانه ای همیشگی است و بهشتی رو به افزونی.

٢١- آسمانش را ابرهایی سفید است، آبش روان است و خاکش سرمه ی چشم.

٢٢- خاک را غرق خون کرد و پاره های تنش عاشقانه از هم جدا شد.

٢٣- آیا رهبر امت دو فریاد جداگانه کشید، یا آن که “ثقلین”  با یک فریاد کنار هم قرار گرفتند؟!

٢۴- ای کسانی که خورشید پیامبران را تهدید کردید! محمد پیامبر شما را چنین وصیتی نکرده بود.

٢۵- قدس جایی والاتر از کینه ی آنان است.

قدس صادق است و از چشم بد دور.

٢۶- روشنگری حیدر پرچم ها را برافراشته

و حالاست که احمد از پلک های او شکوفه کند.

٢٧- اگر خداوند را لشگری نباشد، پس عشق چگونه پابرجا بماند؟ که در همان لحظه ی نخست تولد، خواهد مرد.

٢٨- کجاست آن که دردهای محمد را درمان کند و علیرغم نادانی مردم، حرارتی سرد ناشدنی باشد؟

٢٩- خوش حال به سوی خانه ی نور رفتند و در آن جا متحیر شدند، چرا که شب را نوری دیدند که از شمع آن خانه روشن است.

٣٠- اگر چشم دل به دنبال رضا باشد به فردا خواهد اندیشید که زیباتر و سبز تر است.

٣١- عشق راز خداست، عطر شهید است، پرنده ای است که بر شانه ی حسین آواز می خواند.

٣٢- چهره ی بهشت را درهم کردید وقتی بر مرکب گمراهی سوار شدید.

٣٣- نیرنگ در مرام گرگان، شیوه ای اساسی است

ولی آنان حتی از گرگ ها نیرنگ باز ترند.

٣۴- در مجلس مزدوران، وطن فروش می خندد، و مسجد الاقصی مجروح بر زمین می افتد.

٣۵- این نحوستی است که فراماسونری به ارمغان آورد برای کسانی که گردن ها را زدند، و هم کیشان مرا آواره کردند.

٣۶- ولی ما بزرگمردی داریم که مفتخریم به امید آمدنش. و زمانش که فرا رسد، زمانه را یاری خواهد کرد.

٣٧- اگر بر آنی که جمع ما را از هم بپاشی، بدان که ما دست بر حلقه ی اخلاق می فشاریم.

٣٨- صهیونیسم، کشتی شکست خود را می سازد، و سوریه آن را به آتش خواهد کشید.

٣٩- هرچه کینه ات را شدید کنی، به ساحت زینب نخواهی رسید، که شیر شریعت و شهادت او را یاری خواهد کرد.

۴٠- چرا که این جا امام، با شاخه های تازه سبز شده، مژده خواهد آورد، و عیسی بن مریم در آب فرات غسل تعمید داده خواهد شد.

۴١- آیین هدایت همین است؛ این گونه که می بینی.

شمع های فروزان در برابرش سرد و بی نورند.

۴٢- ای سرور دو جهان! تو آن رؤیایی که به خواب مردان آمدی تا بر مرکب ستاره ها سوار شدند و به شهادت رسیدند.

۴٣- آیا از شرف عرب به دور نیست که هزاران کبوتر سربریده شوند و قبله ی نخستین، مسلمانان یهودی شود؟

۴۴- به خدا سوگند اگر شهدا لب به سخن بگشایند، پیامبر بر حال ما خواهد گریست.

۴۵- باران را حقیقتی جز حیدر نیست. پس چگونه بعد از غدیر احمد از ابرهای اندوه رهایی یابد؟

۴۶- ای آوای زینب! ای نیایش مریم! ای گندمزار رو به امتداد فاطمه!

۴٧ـ فرقی نیست بین بلندمرتبگی و شرافت، و کوتاه ترین راه رسیدن به آن ها مشهد است.

۴٨ـ در چلچراغ های حرم، برای آن که لایق باشد شرابی ابدی است.

۴٩ـ ندای خامنه‌ای را لبیک گفتیم و کاروانی از شهادت آوردیم تا جاودانگی را زمزمه کنیم.

۵٠ـ پایان راه ما یا سرمنزل شهادت است و یا پیروزی، که برای آن به جهاد برخاسته ایم.

اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها