شهادت یحیی سنوار

یحیی سنوار اولین فرمانده تاریخ حماس شد که سلاح به دست وسط معرکه، شهید معرکه شد. تمامی فرماندهان قبلی بدون سلاح و در ماشین یا خانه ترور شدند.

سنوار به دلیل سازماندهی عملیات ربودن و کشتن دو سرباز اسرائیلی و چهار فلسطینی (که عقیده داشت هم‌دست دشمن بودند) در سال ۱۹۸۹ توسط اسرائیل به چهار مرتبه حبس ابد محکوم شد که ۲۲ سال در زندان بود. او در طول مدتی که در زندان بود، توسط پزشکان اسرائیلی که تومور مغزی او را برداشتند، از خطر مرگ نجات یافت.سنوار یکی از بنیان‌گذاران دستگاه امنیتی حماس بود.

در سال ۲۰۱۷، سنوار به عنوان رهبر حماس در غزه انتخاب شد و مدعی شد که سال بعد «مقاومت مسالمت‌آمیز و مردمی» را دنبال می‌کند و از اعتراضات ۲۰۱۹–۲۰۱۸ مرز غزه پشتیبانی کرد.او همچنین روابط نزدیکی با ایران برقرار کرد.سنوار که در سال ۲۰۲۱ مجدداً به عنوان رهبر حماس انتخاب شد، از یک سوء قصد توسط اسرائیل در همان سال جان سالم به در برد. او به‌طور گسترده به‌عنوان مغز متفکر حمله ۷ اکتبر حماس به اسرائیل در سال ۲۰۲۳ شناخته می‌شود. سنوار در پی دخیل کردن حزب‌الله و ایران بود.

در سپتامبر ۲۰۱۵، سنوار از سوی دولت ایالات متحده به عنوان تروریست معرفی شد.حماس و گردان‌های عزالدین قسام از سوی ایالات متحده، اتحادیه اروپا و سایر کشورها به عنوان سازمان‌های تروریستی شناخته شده‌اند. در مه ۲۰۲۴، کریم احمد خان، دادستان دادگاه کیفری بین‌المللی، اعلام کرد قصد دارد درخواست حکم بازداشت سنوار را دارد. در سپتامبر ۲۰۲۴، وزارت دادگستری آمریکا علیه او به دلیل نقشش در حملات ۷ اکتبر اعلام جرم کرد.

اسرائیل بارها وعدهٔ حذف سنوار را داد و او را مسئول ویرانی نوار غزه معرفی کرد. او در صدر فهرست افراد تحت تعقیب اسرائیل قرار داشت.
یحیی سنواردر منطقه تل السلطان رفح به شهادت رسید.

مجاهد بزرگ، یحیی سنوار: شهادت به‌دست دشمن اشغالگر برای من بهترین هدیه است؛ ترجیح می‌دهم با گلوله و موشک شهید شوم تا اینکه با کرونا، سکته یا تصادف بمیرم…

شد داغی نو بر ما آوار
یحیی السّنوار… یحیی السّنوار…
مردی وصفش: طوفان… طوفان…
نامش «گمنام» کارش «پیکار»
مردی چون رعد، حرفش کوتاه
مردی چون کوه، عزمش بسیار
مردی چونان لشکر لشکر
هم بی‌مانند، هم بی‌تکرار
از خشم او، از چَشم او
دست صهیون افتاد از کار
در قربانگاه، چون اسماعیل
خلوت کرده‌ست، با یار انگار
باید خون شد در راه قدس
باید رد شد از این دیوار
ای دل! ما را، همچون یحیی
بی‌سر با دوست تنها بگذار!

“میلاد عرفان پور”