مقاله با جمله “اسلام تنها مکتبی است که شخصیت و حقوق انسانی زن و مرد را مساوی دانسته” شروع می شود . و به دو جریان فکری که امپریالیسم در پیش پای زنان قرار داده یعنی سکس و فمنیسم اشاره میکند. سپس در ادامه مقاله به بیان حقوق مشترک انسانها – چه زن و چه مرد- از جمله حق حیات و زندگی ، حق آزادی ، حق استفاده از منابع طبیعی ، حق بهداشت و درمان ، حق اشتغال ، حق تملک در اموال خود، حق امنیت ، حق قانونگذاری و در سایه امنیت زیستن ، حق دخالت و مشارکت در امور حکومت ، حق اختیار همسر ، حق داشتن و تربیت فرزند ، حق تحصیل علم ، حق تکامل روحی و معنوی می پردازد.
سپس ادامه می دهد که از آنجایی که زنان حدود نصف جامعه را تشکیل می دهند و در اداره آن سهیم اند پس باید متخصصان آنها نیز در رشته های مورد نیازشان به تعداد مرد ها باشد اما به ۲علت چنین نیست یکی خودخواهی مرد ها و دیگری کوتاهی خودشان !
آزادی زن دیگر عنوانی است که به آن پرداخته می شود و شروع حرکتی با نام “دفاع از حقوق زن ” در قرن بیستم را شروع به رسمیت شناختن حقوق زنان دانسته، اما از مشکلات این حرکت : اولا مغفول ماندن مسئله خانواده ، ثانیا نا دیده گرفتن آ فرینش ویؤه زن است که باعث به خطا رفتن این حرکت شده.
در این میان سرمایه داران نیز از این فرصت سوء استفاده کردند که نهایتا باعث ضربه خوردن به زنان شد.
در پایان با نگرش به مجموع تعالیم اسلامی دیده می شود که از زنان جانبداری های گسترده و اصولی شده است.
نویسنده: رزیتا خسروی
